Sevmek Zamanı
Sevgiyi, “insanı bir şeye veya bir kimseye karşı yakın ilgi ve bağlılık göstermeye yönelten duygu” olarak tanımlayabiliriz. Henüz dünyaya gelmeden, hayatla buluştuğumuz an tanıştığımız ilk olumlu duygunun adı da yine sevgidir!
O yüzden sevgi, sahip olduğumuz olumlu değerler içinde ilk sırada gelmenin naif ve emsalsiz özelliklerini taşır…
Kısaca, sevgi insan ruhunun güzelliğidir!
+++
“Adamın biri bahçe havuzunda bata çıka kurtulmaya çalışan bir akrep görmüş… Onu kurtarmaya karar vererek parmağını uzatınca da akrep onu sokmuş!
Adam buna rağmen tekrar akrebi havuzdan kurtarmaya çalışmış ama akrep onu bir kez daha sokmuş!
Onu izlemekte olan bir başka adam da, sürekli elini sokmaya çalışan akrebi kurtarmaya çalışmaktan vazgeçmesini söylemiş.
Adamın yanıtı şu olmuş:
“Sokmak akrebin doğasında var! Benim doğamda ise sevmek var! Sokmak akrebin doğasında var diye neden kendi doğamda olan sevmekten vazgeçeyim ki!..”
+++
Doğasında sevgi olan cümle insanlara da, doğasında sokma güdüsü olan tekmil akreplere de derin saygılarımı sunuyorum.
Hemen arkasından sevgili karıncamın macerasını da burada anlatmanın tam zamanıdır diyorum…
+++
Anakaradan uzak büyükçe bir gölün ortasında bulunan küçük ama yeşillikler içinde bir ada ve bu adada yaşayan yaşlı bir bilge varmış…
Ancak adada sağlıklı bir içme suyu olmadığı için, yaşlı bilge zorunlu olarak zaman zaman anakaradan sandalıyla iyi su taşıyıp, büyük bir fıçıda saklıyormuş.
Bu güngörmüş bilge kimi zaman adaya gezmeye gelenlere de doğayı, çiçekleri, ada canlılarını ve insanları sevmekten bahsederek konuşurmuş:
”Gün boyu çalışıp didinirsin ve akşam olunca büyük bir iştahla damlasını bile boşa harcamaman gerektiğini bildiğin bu değerli sudan içmek istersin. Fıçının kapağını kaldırırsın, kepçeni uzatırsın ve bir de bakarsın ki fıçıda bir karınca vardır…
Çok öfkelenirsin!
Hangi yüreklilikle benim adamdaki, benim ağacımın altında, benim gölgeliğimde, benim fıçımda olan, benim suyuma girersin?’ der, karıncayı eziverirsin…
İşte bu kötülüktür!
Ya da karıncayı ezmeden önce biraz düşünüp ‘hava çok sıcak ve burası adanın en serin yeri. Suyuma da zarar vermiyorsun’ der kepçeni karıncaya değdirmemeye özen göstererek suyunu alır içersin.
İşte bu iyiliktir!
Bir de tüm bunlardan arınmak diye bir şey var.
Fıçıyı açıp karıncayı gördüğün an; iyi, kötü, doğru, yanlış gibi şeyler düşünmeden hemen karıncaya mini minicik bir ekmek kırıntısı uzatırsın…
İşte bu da sevgidir!”
+++
Hayatın neresinde olursanız olun sevgiye dair bir izi takip ederseniz, yürüdüğünüz yolda huzur ve mutluluk da sizinle birlikte olacaktır!..
